Be carefull what you wish for… Zei ik vorige week nou echt dat ik weer zin had in hectische situaties? What was I thinking? Ik zei geloof ik ook dat het met de roosters allemaal mee leek te vallen. Wederom: what was I thinking?

Op zich hoefde er niet heel veel meer te gebeuren aan de roosters, maar er waren toch nog wel een paar cruciale punten. Niet heel groot, maar toch. Je zou hopen dat, wanneer bij de colleges voor zeven klassen vier weken lang geen lokaal geroosterd staat, dat nog wel opgelost wordt bij de laatste aanpassingen. En dat, wanneer je per ongeluk in je eentje voor tien klassen geroosterd wordt, dat nog wel gecorrigeerd wordt.

Niet dus… Donderdagmiddag laat kwam de mededeling dat het rooster voor de eerste twee weken vaststaat, dat wijzigingen voor de week erna nog tot twaalf uur vrijdagmiddag konden worden gemeld en dat er met man en macht aan gewerkt werd om te kijken of die wijzigingen dan nog konden worden meegenomen.

'... was ik aan een stevige borrel toe.' (foto: www.rijnvos.nl)

Dat betekende dus dat ik m’n vrije vrijdagochtend gebogen heb gezeten over roosters. Wat klopt er wel, wat nog niet, waar liggen prioriteiten en welke dingen kunnen we misschien nog op een andere manier, buiten de roosteraars om, oplossen. Ik werd er niet vrolijker van…

Vooral toen ik bedacht dat alles al in april doorgegeven was, in de zomer nog gecheckt is en vorige week, in mijn opstartweekje, ook nog eens gecontroleerd was. Maar niets van die laatste opmerkingen is doorgekomen.

En dan te bedenken dat ik de halve woensdag en donderdag al bezig ben geweest met de roostergegevens voor de tweede periode! Tegen de tijd dat het vrijdagmiddag was duizelde het me, en was ik aan een stevige borrel toe. De hektiek van het onderwijsleven… En daar had ik een week geleden nog zin in?!

Tagged on: