Niets menselijks is mij vreemd, blijkbaar. De master is nog niet eens begonnen en ik kamp alweer met uitstelgedrag! Dat ik vorige week uiteindelijk maar een paar pagina’s van het artikel van Kirschner et. al. over de zin en onzin van guided instruction heb gelezen en samengevat, was nog te verklaren. Ik had tenslotte de halve vrijdag al aan alle roostergedoe besteed en was daar behoorlijk grommerig van geworden. Eigenlijk nog knap dat ik die paar pagina’s gedaan heb.

Dat ik vervolgens in het weekend niet meer aan de rest van het artikel toekwam is ook verklaarbaar. Er moest in de tuin gewerkt worden, en daarvoor moesten eerst bouwmarkt en tuincentrum onveilig gemaakt worden en eigenlijk moest er ook een en ander voor in huis geshopt worden, en een recensie geschreven en een nieuw boek begonnen, en nog zo wat excuses.

uitstellen en tijdgebrek (bron: www.hoofdstukacht.be)

Ook de avonden deze week waren vol: bezoekje aan de bank over hypotheken, eten met familie uit Engeland, boodschappen, enzovoorts. Dus dan vandaag maar stevig aan de bak, want behalve dat het artikel van vorige week nog niet af is, had ik ook alweer een nieuw artikel van Biggs op de planning staan.

Wat ik alleen even over het hoofd had gezien, was dat de verzekeringsmeneren vandaag op de stoep zouden staan. Meervoud, ja. Eerst de meneer van de reisverzekering, over alle Cuba-en-gestolen-tassen-ellende, en later nog de meneer van de opstalverzekering, want het dak lekt en dat komt waarschijnlijk door stormschade. Maar dat wil hij zelf even bekijken.

Harstikke leuk, die meneren over de vloer, fijn ook als alles dan eindelijk geregeld is (of gaat worden), maar met al die verzekeringsafspraken kom ik niet meer toe aan wat ik eigenlijk op de planning had staan. Ben met m’n kop half bij de info van Meneer Nummer Eén, en half bij de deurbel voor Meneer Nummer Twee. En dus absoluut niet bij de heren Kirschner en Biggs. Uitstellen verzekerd, met al dat verzekeringsgedoe…

Tagged on: