Zo kijk je weken lang uit naar de kerstvakantie, en zo heb je hem weer achter de rug, en is het business as usual. De eerste werkweek zit er alweer op. Dat is toch altijd weer wonderbaarlijk: de laatste zondagavond van een vakantie heb je nog absoluut geen zin en zie je er een beetje tegenop om er weer vol tegenaan te moeten, en op maandagochtend zit je na amper een uurtje weer helemaal in het ritme en vergeet je bijna om collega’s die dan nog binnenkomen een gelukkig nieuwjaar te wensen…

Ik mocht er ook weer vol tegenaan, die maandag, met halverwege de dag alweer een pittig werkcollege voor bijna vijftig studenten, dat ook nog gefilmd moest worden. Toen ik voor de vakantie ziek werd, verviel juist dit college, en nu moest er dus echt gefilmd worden, want afgelopen donderdag had ik dat materiaal nodig.

Lesgeven

Gelukkig ging alles goed met camera, statief, studenten en de les, en stond het college prima op de band. Dvd’tje branden, en donderdag daarmee naar de VU, zodat we dat met elkaar konden bekijken. Niet om commentaar op elkaars manier van lesgeven te kunnen geven, maar om te zien op wat voor manier je een les bent begonnen waarin je op een bepaalde, volgens een van de door ons gelezen artikelen, te werk bent gegaan. Zodat we uiteindelijk kunnen bepalen of deze aangeraden methode ook echt werkt.

Daarover moet dan weer een rapport geschreven worden, waarin ook nog iets verteld wordt over de voor- en nametingen die uit zouden moeten wijzen of de les invloed gehad heeft. Een onderzoekje op kleine schaal dus, in onze eigen praktijk.

Vrijdag ben ik dus meteen maar stevig aan de bak gegaan met dat rapport, zodat dat nu af is en ligt te wachten op een laatste correctieronde. Het eerste rapport was al af, en heb ik ondertussen met de beoordeling ‘goed’ teruggekregen (YES!!), dus nu moet alleen het derde rapport nog. Kortom: we worden weer stevig aan het werk gezet, bij het afronden van deze eerste module. Kortom: business as usual.

Tagged on: