Het is het één of het ander: hollen of stilstaan. In september heb ik, qua studie, de benen uit mijn lijf gehold. En je raadt het al: na het inleveren van de opdracht was het in oktober vervolgens stilstaan. Of ten minste, heel langzaam slenteren.

Om te beginnen hadden we deze maand slechts één bijeenkomst, vanwege de herfstvakantie. En qua voorbereiding van zowel die ene bijeenkomst als van de volgende in november, viel de hoeveelheid werk mee. Natuurlijk, er waren wel wat opdrachtjes, maar meer dan dat werd het niet. Dus was het wat dat betreft even rustig.

Dat wordt weer hollen (bron: www.clipartguide.com)

Natuurlijk betekende dat niet dat ik achterover kon gaan zitten: het verandertraject uit het plan moet natuurlijk wel echt uitgevoerd worden. Dat kwam gelukkig (hoewel, daar was ook wel over nagedacht) bijna vanzelf aan de orde op het werk, en dus voelde het niet als een extra opdracht, maar als het ‘gewoon’ doen van m’n werk. En daar is het wel vaker druk, dus wat dat betreft: geen problemen.

Overigens heb ik stiekum toch een beetje achterover gezeten. Want toen de beoordeling van m’n veranderplan binnen was, kon ik opgelucht ademhalen: een 8,4!! Jeeeee! Dat haalde de druk voor de rest van de module toch een beetje van de ketel, waardoor ik even kon slenteren (echt stilstaan gaat niet lukken, vrees ik).

Komende maand moet ik echter langzaamaan gaan beginnen met het evalueren van het verandertraject (en dat weer beschrijven natuurlijk). Ik vermoed dat het in de loop van november dus weer hollen wordt, om dan vlak voor de kerstvakantie met piepende remmen halt te houden. We zullen zien…

Tagged on: