Zondagochtend. Kopje thee, lekkere slobbertrui, fijn een uurtje achter de pc. Beetje mailen, hyven en zomaar wat rondsurfen. Vraag me niet waar, maar ineens struikelde ik over een linkje naar iets dat Project ‘Day Zero’ heet. Over doelen, en lijstjes. Nou ben ik dol op lijstjes maken (en vooral op het afstrepen van gedane zaken), en vraagt de tijd van het jaar bijna vanzelf om wat bespiegelingen over doelen en voornemens enzo. Dus klikte ik door.

Project ‘Day Zero’ zit als volgt in elkaar: stel jezelf 101 concrete doelen en geef jezelf 1001 dagen de tijd om die doelen te realiseren. Iedereen kan voor zichzelf zo’n project starten, daar heb je niets of niemand bij nodig. Er zijn mensen die er over (proberen te) bloggen, maar dat hoeft natuurlijk niet. Mijn eerste gedachte was: ‘tuurlijk, 101 doelen, lekker realistisch.’

Maar gedurende de dag bleven er toch allerlei doelen en doeltjes door m’n hoofd spoken. Al die plaatsen waar ik nog eens heen wil. Mijn afstudeerplannen. Boeken die ik wil lezen en films die ik ooit wil zien. Klusjes in en om het huis die ik al tijden op een niet-uitgeschreven to-do-lijstje heb staan. Kortom: eigenlijk best veel doelen. En toen kon ik het niet laten om ze op te schrijven. En te tellen.

In tien verschillende categorieën staat de teller nu op 98. 98 doelen! Belachelijk natuurlijk, maar goed, dan haal ik de 101 ook wel. En 1001 dagen, dat is meer dan twee-en-een-half jaar. Da’s natuurlijk best lang. Dus misschien ga ik toch eens een poging wagen. Eens kijken of ik in elk geval een deel van die ‘ik wil ooit nog eens’-dingen van de lijst kan afvoeren. Lukt het niet, dan is er ook geen man overboord. Ik kan altijd weer opnieuw beginnen…

Tagged on: