Vorige maand waaide mijn studiemotivatie even helemaal weg met de herfstblaadjes. Dat heb ik niet eerder zo erg gehad: bijna drie maanden had ik echt helemaal geen zin om met de studie aan de slag te gaan. Elke voorbereidingsopdracht voor de bijeenkomsten voelde als een ‘moetje voor de juf’ en ik vorderde geen steek met mijn procesverslag.

'peuteren aan het beginnetje' (foto: www.nijrees.com)

Mijn project op zich liep wel: dat had ik zodanig in mijn werk op de opleiding ingeweven dat dat bijna vanzelf ging. Gelukkig maar, want ik had anders denk ik een nog veel groter probleem gehad om aan de slag te blijven. Maar ja, zonder procesverslag kan de module niet worden afgerond, dus daarmee moest ik toch aan de slag.

Het goede voornemen was om mijn concept op de vrijdag voor de kerstvakantie in te leveren, maar daar kwam natuurlijk helemaal niets van terecht. Net terug uit Oxford, een berg e-mail weg te werken, veel plannen om op te kauwen en stiekem stond ik ook al een beetje in de vakantiestand. Dus moet het er deze week toch echt van gaan komen.

Heel langzaamaan begint het begin van ‘de draad’ weer in zicht te komen in de kluwen die het hele gedoe ondertussen geworden is, en hopelijk kan ik met nog een klein beetje peuteren aan dat beginnetje ‘m weer echt te pakken krijgen. En dan is het een kwestie van uitrafelen en netjes oprollen, zodat op 4 januari het concept af is. Wish me luck…

Tagged on: