Docenten neigen nog wel eens tot mopperen. Op roosters, op stapels nakijkwerk en op ‘die domme studenten, die de opdracht gewoon niet snappen’. Allemaal logisch, maar soms vergeten we dan helemaal om heel blij te zijn als iets wel goed gaat. Dus daarom deze week geen gemopper, maar verslag van een blij moment.

Het was woensdagochtend en ik was met geen mogelijkheid op gang te krijgen. Koffie, meer koffie, wat wezenloos uit het raam kijken, drie keer aan een klus beginnen zonder echt wat te doen, zo’n ochtend. Tot ik besloot dan maar eens te kijken naar het werk dat onze minorstudenten op dinsdag hadden ingeleverd. Goed plan, want daarvan werd ik blij.

De opdracht, maak een canon van minstens 20 titels die je gelezen moét hebben voor een genre naar keuze, was door de meeste studenten prima begrepen. Er waren duidelijke genres gekozen, er was nagedacht over de titels, er kwamen mooie historische lijsten tevoorschijn, er werden nauwgezette afwegingen genoteerd, prijswinnaars in overweging genomen, buitenlandse auteurs gezocht, veel meer dan 20 titels genoteerd en sommigen benadrukten nog eens hoe leuk ze de opdracht vonden – helemaal wat je hoopt als je zo’n opdracht bedenkt!

Om het feest compleet te maken mailden twee studenten later op de dag nog even naar de hele groep, om iedereen te wijzen op een paar interessante aanvullingen op de collegestof en de verplichte literatuur. Daar droom je als docent van!

De rest van de dag werd er een stuk gezelliger van, gewoon weer even dat werk doornemen en ik was op slag weer blij!

Tagged on: